China

2 november 2020

Zoals beschreven in FT20VS-2020 is het zinloos te trachten te voorspellen hoe de komende dagen de financiële markten gaan reageren op de uitslag van de presidentsverkiezingen.
Voor de Covid-19 crisis leek alles erop te duiden dat president Trump simpelweg een nieuwe termijn in het Witte Huis zou winnen. Immers de economie deed het uitstekend en om met de voormalige president Clinton te spreken “It’s the economy stupid”. Maar de Amerikaanse economie heeft een enorme daling doorgemaakt in 2020. Niet door een fout economisch beleid maar door overheidsmaatregelen om de pandemie in te perken. Het is ongekend dat westerse overheden zich op die manier met de economie bemoeien. Dat lijkt alleen voorbehouden aan communistisch economieën zoals China.
De bron van Covid-19 lag in datzelfde China. Inmiddels lijkt daar het probleem onder controle te zijn. Chinezen kunnen vrijelijk reizen in eigen land en ook grote feesten zijn niet meer verboden. De stilgelegde fabrieken draaien weer op volle toeren. We zien het terug in de economische cijfers. Het handelsoverschot stijgt snel en de obligaties in China zijn gewild. De koers van de renminbi is gestegen in de afgelopen zes maanden. Noteerde de munt in mei nog 7 ten opzichte van de dollar, momenteel is het 6,7. Het hoogste niveau in de afgelopen twee jaar. Nu moet daarbij worden aangetekend dat de dollar ook ten opzichte van de euro en yen de afgelopen zes maanden is gedaald. Valuta-analisten verbazen zich dan ook erover dat ondanks de enorme instroom van geld de munt niet nog sterker is geworden. Dan valt de term “valuta-manipulatie” natuurlijk snel. Immers als de munt nog sterker wordt zullen goederen uit China duurder worden en minder worden gevraagd. Ook obligatiebeleggers zullen minder geld gaan investeren in de “dure” obligaties. Normaliter zouden valuta-interventies te zien zijn in reserves van de centrale bank. Maar opvallend genoeg zijn deze maar 1% gestegen. Dat strookt niet met de monetaire theorie. Maar China is een centraal geleide economie. Het blijkt dat de banken wel forse overschotten laten zien. Ruim $ 125 mrd. Omdat in China alle banken in handen van de overheid zijn lijkt de verklaring simpel. De handelsdesk van deze banken houden de koers van de renminbi stabiel. En een stabiele munt is de basis voor een economische groei. Dat is het doel van de Communistische partij en het blijkt ook uit het donderdag gepubliceerde vijfjarenplan. Een element ontbreekt in de plannen namelijk een concreet groeicijfer. In het laatste vijfjarenplan was dat nog 6,5% van het Bruto Nationaal Product. Dat dit is losgelaten heeft veel te maken met Covid-19. Dat heeft ervoor gezorgd dat de groei dit jaar maar 1,9% is. Door het niet noemen van een concreet cijfer kan men het ook niet fout hebben. President Xi wil namelijk in 2022 herkozen worden en als er te vaak missers zijn kan dat zijn machtsbasis aantasten. Ook hij denkt wellicht aan de uitspraak van Clinton. Duidelijk is dat alles wordt ingezet op groei met verlaging van belastingen en afschaffen van regels. President Trump is vast jaloers op zijn Chinese collega.