FT3VS-2020 energiefondsen

14 februari 2020

De angst rondom het Coronavirus is snel voorbij op de Amerikaanse markten. De 30.000 voor de Dow Jones lijkt daarom nog een kwestie van tijd.

De Amerikaanse strategen gaan ervan uit dat de gevolgen van het virus weliswaar voor economische teruggang gaan zorgen, en dan voornamelijk in China, maar dat Amerikaanse bedrijven daar slechts ten dele door worden getroffen. Daarnaast is de algemene opinie dat de Chinese regering er alles aan gaat doen om de economie dusdanig te stimuleren dat op langere termijn er geen nadelige gevolgen zijn.
Er zijn eerder wat positievere kanten eraan. Door de onrust zijn vooral de grondstoffenprijzen gedaald. Hogere inflatie behoeft dan ook niet op korte termijn worden verwacht. Dat impliceert dat de Amerikaanse centrale bank (FED) de rente ook niet op korte termijn zal verhogen. Sommige strategen houden er rekening mee dat dit jaar de rente kan worden verlaagd. Iets wat door de Amerikaanse president zeker op prijs wordt gesteld. Vooral de prijs van een vat olie is de afgelopen weken gedaald. En daarmee ook de koersen van de energiefondsen. De sector doet het in de afgelopen zeven van de acht jaar slechter dan de S&P500. Ook dit jaar is weinig hoopvol. Terwijl de S&P500 4,4% dit jaar is gestegen is de S&P Energie met 9,5% gedaald. De underperformance wordt ten dele gecompenseerd door het hoge dividend wat varieert van 4,7% tot 7,2%. Dat laatste percentage geldt overigens voor Royal Dutch Shell (RDS). Niet voor niets stelt David King van Colombia Capital Income Fund dat de grote energiefondsen de meest aantrekkelijke sector op dit moment zijn. Hij wijst erop dat het dividendrendement van de sector het dubbele is van 10-jarige leningen van de Amerikaanse overheid. En dat is nog nooit zo groot geweest. Desondanks is het gewicht van de gehele sector in de S&P500 inmiddels kleiner dan het aandeel Apple. Volgens het beleggingsblad Barron’s is dit een duidelijk teken van capitulatie. Een betere koersontwikkeling lijkt dan ook te verwachten. Maar het blad verwijst ook zelf naar haar voorspelling van begin augustus vorig jaar. Ook toen stelde men dat de sector aan de vooravond stond van een mogelijk koersherstel. Voor Europese beleggers lijkt de keus simpel namelijk RDS. Amerikaanse beleggers hebben de keus tussen Chevron, Exxon en ConocoPhilips. De laatste lijkt de minst aantrekkelijk omdat het dividendrendement relatief laag is. Exxon staat op het laagste niveau van de afgelopen tien jaar en heeft een dividendrendement van 5,6%. Dat dividend wordt overigens gefinancierd door verkoop van bezittingen en het aangaan van nieuwe schulden. Maar het bedrijf, dat tien jaar geleden nog het grootste beursgenoteerde bedrijf was, wil haar reputatie van 37 jaar verhoging van dividend niet zomaar opgeven. Desondanks vindt JP Morgan analist Phil Gresh Chevron aantrekkelijker. Dit vooral omdat het break-even punt om het dividend te betalen versus de prijs van een vat olie lager ligt dan dat van Exxon. In onze optiek is het dividendbeleid bij de grote oliemaatschappijen redelijk zeker. De aandelen daarom verkopen lijkt onverstandig.