Centrale bankiers

De rust rondom de zogenoemde Reddit aandelen lijkt te zijn teruggekeerd. Zoals gesteld in FT02VS-2020 zijn het niet de kleine particuliere beleggers die een revolutie teweeg hebben gebracht.

Dat beeld is een simplificatie van de complexe financiële wereld. Zoals vaker gesteld, als het zo simpel was dan waren er ook geen markten. Veel aandacht kreeg begin vorige week ook de ontwikkeling van de zilverprijs. Een oproep op een van de beleggerssites om de prijs omhoog te stuwen had een kortstondig effect. En dan alleen op de maandagochtend als de handel beperkt is.

De prijs van het zilver daalde per saldo afgelopen week. De koers van een klein illiquide aandeel valt nog enigszins te sturen, maar van een metaal waar dagelijks meer van bijkomt is dat onmogelijk. Het meest opmerkelijke financiële nieuws kwam uit Italië. Daar gaat voormalig voorzitter van de Europese centrale bank Mario Draghi een regering vormen. Daarmee is hij de tweede centrale bankier dit jaar die in de politiek gaat. Eerder ging Janet Yellen hem voor die in de VS minister van Financiën is geworden. De reactie op de financiële markten was enthousiast. De beurs van Milaan steeg op het nieuws met 7%. Ook de zogenaamde spread (het verschil tussen Italiaanse leningen en Duitse) daalde met 8% waardoor het verschil onder de 1% is gekomen. In maart vorig jaar was dit nog meer dan 2,8%. Het is overigens niet de eerste keer dat iemand van buiten de politiek premier wordt. In 1993 werd Carlo Azeglio Ciampi premier. Daarvoor was het voorzitter van de Italiaanse centrale bank. Zoals The Economist het zo mooi verwoordde: “In veel landen neemt een strenge generaal het over als de politici geen regering kunnen vormen, in Italië is het een keurig geklede centrale bankier”.  Na Ciampi waren er nog meer zogenoemde technocraten die enige orde in de Italiaanse regering moesten brengen. Ook de afgetreden premier Giuseppe Conte kwam van buiten de politiek. Conte was ruim twee en half jaar premier van Italië. Relatief lang want de gemiddelde regering in Italië regeert 1 jaar en 4 maanden. De regering Conte struikelde over een dispuut met voormalig premier Matteo Renzi over de wijze waarop de € 200 mrd (4,3% van BNP) steun moest worden besteed. Of Draghi alle partijen wel op een lijn kan brengen en derhalve kan gaan regeren zal de komende weken blijken. In Italië is hij ongekend populair omdat hij wordt gezien als redder van de euro in 2012. Maar de Italiaanse politiek is wat anders dan een aantal centrale bankiers op een lijn te krijgen.